156 



Jen hoogsleii graad van vitaliteit bezitten , wellicn 

 men lot nog toe otiimoct Leell. 



Het gelieel en al ontwikkelde , eu van deszelfs bui- 

 tenste vlies ontblootte korreltje, is bijna rond en 

 ecnigzins stonipboekig , zeer zamengedrukt, met 

 eene onverdeelde holte, en scbijnt niet uit vereenigde 

 cellen Ie bestaan. Dit vlies is doorschijnend en on- 

 gekleurd , bestaat weder uit twee vereenigde vliezen, 

 en de holte is vervuld njet bolvormige bijna even 

 groote korrels , lusscben welke men somtijds olieach- 

 tige deelen opmerkt. Terwijl hel pol/en in dezen toe- 

 stand was, vond BR. geene buizen , of zelfs geen spoor 

 van dezelve, zoo als ehrenberg heeft beschreven. 



In de ^. purp. zag BR. in vele bloemen , eene of 

 roeer massae j)oll. uit hare gevvooue plaats , dat is 

 nit het helmknophokje , getreden, en niet meer han- 

 gende aan het appendix, hetgeen van de klier van 

 liet stempeltje afdaalt , maar gedompeld in eene der 

 spleten welke gevormd zijn door de uitspringende 

 vleugels der aniherae , en in de meeste gevallen afge- 

 scheiden van de klier , terwijl slechts een klein ge- 

 deelte van het appendix aan de massa blijft vast- 

 gehecht. De massa was zoodanig geplaatst, dat de 

 meest convexe rand van dezelve beantwoordde aan 

 den buitensten wand der buis , welke door de 

 vereenigde helmdradeu gevormd wordt, terwijl het 

 bultig deel der massa drukte tegen het punt, waar 

 deze buis zich hecht aan de basis van een der 

 hoeken van het sligma. 



Bij het openen der stuifmeelmassa , zag BR. dat van 

 elk korreltje een buisje kwam. De massae pollinicae 

 behielden den oorspronkelijken vorm , maar waren 

 meer doorschijnend geworden, hadden een groot deel 

 harer korrels verloren , en diMvijls waren dezelve 



