i8é 



lalive kracbt bestaat. Met haar is organisclie be- 

 weging verbonden. Zoo men op deze wgze de 

 verschillende levensverscbijiisels tot drie afdeelin- 

 gen brengt, tot beweging, gevoel en stoffelijke ver- 

 andering , blijft de vraag slechts, of voor elk der- 

 zelve eene bijzondere afdeeling des zenuwstelsels 

 werkzaam is. Met hare beantwoording zal de schrij- 

 ver zich iii het volgend gedeelte zijner academische 

 verhandeling bezig houden. Tot hiertoe derhalve 

 de Inleiding. Ik heb mij vergenoegd met een kort 

 en ineengedrongen verslag van haren inhoud te ge- 

 ven. Den lezer zal hier door hare strekking kenbaar 

 zgn geworden. Het blijkt genoegzaam dat de schrijver 

 het onderwerp , hetwelk hij zich ter behandeling 

 koos, grondig doordacht beeit. Of h^ zich intus- 

 scheu niet heeft laten wegsiepen tot eene te groote 

 individualisatie der levensverrigtingen , durf ik niet 

 beslissen. Zijn ook die namen van dux vilae ani- 

 tnalis, prooui-aiores , custodes, wel geheel juist ge- 

 kozen? Hebben wij genoegzame ervaring van het- 

 geen er in bet menschelijk ligcbaam plaats beeft , 

 om aan alle deszelfs deelen beroepen toe te ken- 

 nen, met die onzer burgerlijke maatschappij over- 

 komende ? Ik geloof neen , en betwijfel of wij het 

 immer zoo ver zullen brengen. Wat is dan nu in 

 eenen dergelijken stand van zaken verkieslijker, on- 

 wetenheid te erkennen , of door vergelijkingen uit 

 's menschen bedrijf, aan de wetenschap een vreemd 

 aanzien te geven ? Ik vertrouw het eerste en ge- 

 voel mij te meer gedroegen , hier openlijk voor uit 

 te komen , daar het buiten tegenspraak ligt , dat 

 men even als in het politieke, ook in bet weten- 

 schappelijke tegenwoordig het onmogelijke wil. In 

 dit opzigt handelt men even als kindereu , die hunne 



