190 



te moeten stilstaan. — lu de eerste plaats omtrent 

 het eerste punt. — Dat na vernietiging van de groote 

 hersenen het animale leven zoodanig verstoord is , 

 dat hierdoor elke willekeurige handeling belet wordt, 

 zal ik zeker niet betwijfelen, maar of men daarom 

 eene vis molum determinans , aan de groote her- 

 senen behoeft toe te schrijven , betwijfel ik , even- 

 min als ik het noodig zoude achten , daartoe een 

 levend dier aan eene zoo smartelijke proefneming te on- 

 derwerpen. De hersenen zijn, daarin zal elk het wel 

 met mij eenswezen, de voorwaardelijke oorzaak, van 

 alle die verrigtingen , welke ons met de wereld in ver- 

 band brengen en ons het vermogen geven buiten 

 ons op deze terug te werken. — Door haar verkrij- 

 gen wij , hetgeen men geestvermogens noemt. — Zoo- 

 dra nu deze oorzaak opgeheven wordt, moet ook 

 het uitwerksel ophouden. Sublala causa, iollilur 

 effectus. — Het dier , in hetwelk men de hersenen 

 vernietigt , verliest alle zintuiglijke waarnemingen ; 

 het bevindt zich in eenen vreemden toestand, welke 

 het allen bewustzijn ontneemt. — Is het nu vreemd 

 dat het zich niet gedwongen voelt eenige beweging 

 te doen en dat het, zoo het hiertoe aangezet wordt , 

 slechts ongeregeld voortloopt? — Ik zwgge van 

 het bloedverlies , hetwelk het geleden heeft en 

 van den ziekelijken toestand, in welken het door 

 de kunstbewerking geplaatst is ; hoewel zeker de- 

 ze beide voldoende zijn om ons reden te geven j 

 waarom het dier na dezelve niet lopen wil. Wat 

 het tweede punt betreft ; flourens en VAN DEEN 

 hebben beiden waargenomen , dat de bewegingen 

 verward worden, als men een gedeelte der kleine 

 hersenen wegsnijdt. Hieruit besluiten zij dat er in 

 de kleine hersenen eene vis ih molum coordinans , 



