191 



model aas, welke bi] vernietiging dezer deelen op- 

 houdende, hierdoor verwarde, onbepaalde bewe- 

 gingen doet ontstaan. — Zoo ik nüj niet bedrieg, 

 kan ook hier de gevolgtrekking ontkend worden. — 

 Aan de proef en aan deszelfs uitwerksel twijfel ik 

 niet. Het besluit alleen hetwelk men uit dezelve 

 trekt , komt mg niet juist voor. — Dat een dier, bg 

 eene zoo geweldadige beleediging der kleine her- 

 senen , stuipen krijgt bevreemdt mij niet. — Ver- 

 warde en onregelmatige spierwerking moet daarvan 

 het gevolg zijn. Maar bewijst dit , dat er eene vis 

 molum coordinans in de kleine hersenen zit , of 

 strekt het slechts ten bewijze , dat het dier, door 

 de beleediging des zenuwstelsels, gedeeltelijk den wil 

 en de kracht verloren heeft en hierdoor de spieren in 

 plaats van regelmatig , onregelmatig werken ? Ik ge- 

 loof het laatste. — Waar moet het heen , zoo men 

 voor elk verschgnsel eene kracht zal gaan aan- 

 nemen? Zal men door deze opeenhooping van 

 krachten , betere denkbeelden , van het leven krij- 

 gen? Zoo men twijfelt, vergelijke men slechts den 

 vroegeren toestand der natuurkunde niet den te- 

 genwoordigen. — Hoe vele krachten plagt men vroe- 

 ger bij deze niet aan te nemen en tot hoe weinige 

 heeft men dezelve, bij een juister inzigt der zake, 

 nu niet teruggebragl ! — 



Deze wetenschap, met de Phjsiologie in een zoo 

 naauw vei'band , geeft ons een leerzaam voorbeeld. 

 Mogt het voor de Physiologen niet verloren zijn. — 

 Daar het in een zoo gewigtig punt vooral op jniste 

 bepalingen aankomt, kan het van belang gerekend 

 worden, iiutegaan wat beweging is, voor dat men 

 over krachten spreekt, welke dezelve regelen. — Zon- 

 der nu al t(.' (liep in de zaak in te dringen en 



