192 



zonder mij met het scherpzinnig onderscheid tus- 

 schen willekeurige en onwillikeurige beweging be- 

 zig te houden, wil ik mg nu slechts tot de eerste 

 bepalen en daaronder het vermogen verstaan , van 

 door de werking van bepaalde prikkels , zamen- 

 trekkingen te doen ontstaan in een zeker stelsel 

 van werktuigen , welke hef boomen in beweging 

 brengen , door wier invloed , of het geheele lig- 

 chaam, of , zoo de prikkel zijne werkzaamheid meer 

 beperkt, slechts een gedeelte van hetzelve van plaats 

 verandert. — Voor de willekeurige bewegingen nu 

 is de prikkel , welke de gevoi'derde zamentrekkin- 

 gen te weeg brengt, de invloed van den wil; de- 

 zelve woi'dt naar de zich zamentrekkende deelen 

 (de spieren) door de zenuwen voortgeleid. In deze 

 zit derhalve niet gelijk de schrijver zegt, eene vis 

 motum exercens , want dit geschiedt door spieren 

 en beenderen, maar, zoo men toch eene kracht 

 verlangt, eene vis slimulos ad motum conducens. 

 Dit nu zoo zijnde, moet de aandrang tot beweging 

 in de hersenen gezocht worden, het zij dezelve 

 van buiten af, door verkregene gewaarwordingen, 

 opgewekt wordt, 'het zij dezelve uit de hersenen 

 zelve, als een gevolg van opgekomen denkbeelden 

 uitgaat. De zenuwen zijn daarbij slechts geleiders 

 en dat dit werkelijk zoo is , blijkt uit derzelver ver- 

 nietiging. — Bekend is het, dat een deel hetwelk 

 zijnen zenuwinvloed verliest, niet langer onder het 

 beheer van den wil staat en dat, hoewel de spieren 

 in hetzelve blijven bestaan en het voortgaat met 

 gevoed te worden, het echter uiet langer bewogen 

 wordt, omdat de geleiding afgebroken is, door welke 

 vroeger de prikkels tot beweging naar hetzelve ge- 

 voerd werden. — Dit alles waar zijnde, blijkt het dat 



