195 



orditiis , d. i. niet in gevoel en bewegiugzenuweu ge- 

 scheiden. Hierin stem ik voor zoo verre overeen , 

 als de zenuwtakken welke zich in de werktuigen 

 des organischen levens verdeelen niet onderling zoo 

 onderscheiden zijn , dat men eenige als voor de 

 beweging, andere als voor de gevoeligheid dienende 

 a prioriheslevaA kan houden. Te ontkennen echter 

 vïJt het niet, dat zg eene bgzondere soort van ge- 

 voeligheid zoo wel als beweegkracht, aan de werk- 

 tuigen schenken , in welke zij zich verdeelen. 



De tweede afdeeliug dezer dissertatie is aan het 

 vraagstuk toegewijd , welk verband er is , tussclieu 

 de zenuwen van het dierlijk en van het organische 

 leven, en welk nut hetzelve uitoefent. In het eerste 

 hoofdstuk vindt men veel lezenswaardigs over het 

 verband tusschen de zenuwen des organischen en 

 des animalen levens , hetwelk de schrgver in de 

 lagere dieren veel naauwer stelt dan bij de hoogeren , 

 zoo zelfs dat zg tot een enkel stelsel inééusmelten 

 en hierdoor het eenvoudige stelsel der zenuwknoopen 

 van de lagere dieren zoo wel het in- als het uit- 

 wendig leven onder zijn beheer heeft. Den nervus 

 renurrens , welken swammerdam het eerst in de 

 insektcn waargenomen heeft, beschouwt hij als 

 nervus vmjus. Aller belangrijkst ij daarbg de ont- 

 dekking van eenen zenuwtak , welke uit den 7t. vagus 

 ontspruitende, zich over den staart der gi/rini \an 

 de kikvorschen , even als over den staart der vis- 

 schen verdeelt en te gelijk met den staart, bq ver- 

 dere ontwikkeling van het dier verdwijnt. Deze 

 waarneming, welke, naar ik meen, nieuw is, be- 

 hoort zeker tot de allerbelangrijkste. Verder met 

 de beschouwing om het verband der beide zenuw- 

 Dtelscls in onderscheidene dicrclassen voortgaande , 



