196 



ziet liij beide , naar mate liij hooger in de dieren- 

 rijks opklimt, zicli meer van elkander scheiden. 

 Dit brengt hem op het denkbeeld , de dieren uit 

 dit oogpunt , in vijf klassen te verdeelen. Daaruit 

 vloeit als van zelve de vraag voort, welk het doel 

 van dit verband is. Met derzelver beantwoording 

 houdt hij zich in het tweede hoofdstuk bezig. Zijne 

 meening is dat door deze gemeenschap , de zenu- 

 wen des organischen levens in sommige gevallen 

 gevoel, die des animalen levens, organische vege- 

 tative eigenschappen krijgen. Hij zet deze stelling 

 op eene scherpzinnige wijze in het breede uiteen 

 en komt eindelijk tot de volgende resultaten : 

 1°. Alle zenuwen , zoo wel die van den n. sym- 

 pathicus afkomen, als die uit het zenuwstel- 

 sel van het dierlijk leven ontspringen (met 

 uitzondering van de ii, n. olfaclorii, optici 

 en acustici, zijn tot het beheer over de stof- 

 felijke verandering {maieriae permuiaiio) be- 

 stemd. 

 2°. Alle de zenuwen welke tot de huid en hare 

 verlengsels behoren , hebben het gevoel onder 

 haren invloed , terwijl de materiae permutatio 

 van dezelve tevens afhankelijk is. 

 3°. Alle de zeuwen , welke zich in willekeurige 

 spieren verspreiden , oefenen (exercenl) be- 

 weging uit en zorgen voor de materiae per- 

 muiaiio der spieren. 

 Met deze drio gevolgtrekkingen , is des schrgvers 

 overtuiging in verband , dat de zenuwen de voeding 

 der deelen onder haar beheer hebben. Ik ben er 

 verre van af, deze overtuiging te deelen , maar 

 voornemens zijnde , op dit punt nader op eene meer 

 breedvoerige wijze , terug te komen , zal ik mg nu 



