217 



tien KouiiikJijken Lijfarts lemonnier, sciiijni de 

 aauleidiag tot z^ne botanische studie te liebbeti 

 gegeven , en hem van de praktijk te hebbeu afge- 

 leid. — Lemonnier was ook Hoogleeraar in den 

 plantentuin. Hij behoorde tot die geleerden , die door 

 hunnen ijver voor studie, en door hoogen stand en 

 betrekkingen in de maatschappij, der wetenschappen 

 nuttig zijn, en hare beoefenaars op de beste wgze 

 kunnen aanmoedigen. En hoewel lemonnier niet 

 zoo zeer heeft geschitterd door de uitstekendste talen- 

 ten , bewijzen echter zijne leerlingen genoegzaam , 

 welk een man hij geweest is; men herinnere zich 

 slechts , behalve desfontAines , de namen van 

 coMMERSONjMiCHAinc, envanden beroemden vriend 

 van DESFONTAINES , den achtingswaardigen labil- 

 LARDIÈRE, die den eersten slechts korten lijd 

 mogt overleven. 



Desfontaines was, hoevfcl veel jonger, weldra 

 de boezemvriend van LEMONNIER, die met hem iu 

 eenvoudigheid en zachtheid van karakter, in liefde 

 voor wetenschap en waarlieid, zoo zeer overeenkwam. 

 Door dezen kwam hij in betrekking niet males- 

 IIERBE8, DUIIAMEL, DENAINVILLIERS, FOUGE- 

 ROüX, enz., die alle met denzelfden geest voor het 

 goede bezield waren. 11^ telde ook onder zijne 

 begunstigers antoine laurent de jussieu, die 

 eenigc jaren ouder was dan lig, en in het Hoog- 

 lecraarambt zijnen oom bernaru DE JUSSIEU was 

 opgevolgd. — 



Aldus leefde hij midden onder uitstekende Botanis- 

 ten , wier vriendschap en achting hij door zijne kunde 

 gewonnen had. Hij werd weldra lid der yicarfcOTte, en 

 zijne verhandelingen over Tilhonia en Ailaiilus, ge- 

 tuigen , evenzeer als die over de irritabilileit der 



