39 
telijk op den grofkalk, gua formatie, gebouwd 
is, hetzij wij dit niet zoo streng opvatteR moe- 
ten, — ofschoon het eerste gevoelen naauwelijks te 
betwijfelen valt, — dit is zeker, dat men zich niet 
behoeft te verwonderen, dat door deze woorden van 
Covrer , sommigen zich zeer verkeerde denkbeelden 
vormden van den Groninger bodem. 
Dit zelfde geldt ook ten opzigte van den Heer 
p'Harzor. Deze schreef immers (44) onder ande- 
ren, dat men te Groningen eenige beddingen 
vond van eene grijze klei en mergel, met vele 
gerolde kalksteenen en versteeningen; — dat hem 
door den Hoogl. Driessen verzekerd was, dat de 
Entrochiten, Orthoceratiten, Belemniten enz., 
die men onder deze versteeningen vindt, in de 
diepste beddingen voorkwamen, terwijl de meer 
oppervlakkige lagen van soorten voorzien waren, 
die nader kwamen aan de thans nog levende, 
« Si (zoo gaat hij voort) ces rapprochemens étaient 
« fondés, il en résulterait, que l'on trouverait , 
« dans la seule profondeur des fossés de Gronin- 
« gue, la succession de presque tous les fossifes 
« des terrains secondaires, ce qui strait une pré- 
« somption en faveur de l'opinion sur le peu de 
« puissance de ces terrains dans le nord-ouest des 
« Pays-Bas.” Wat men zelfs a priori van zulk 
eene présomption te denken hebbe, behoeft hier 
(34) J. J. p'Owartvs p'Hanvov , Mémoires pour 
servir à la description géologique des Pays-Bas, 
etc., p. 207. Namur 1828, 
