43 
Raspailii, door hem zoo genoemd naar Rasrarr, 
die de eerste geweest is, welke dezen Zoophyt in 
zijnen waren staat beschouwde. De zegen ver- 
steeningen, op welke deze Spirozoite voorkwam, 
waren allen in den Hondsrug gevonden. 
De Heer Sraring maakt in zijne geologische 
Dissertatie, van 1833, slechts ter loops van de 
Groninger versteeningen gewag (43). 
In hetzelfde jaar gaf de ervarene M. Beeknuis 
zijne Proeve uit (44). Deze ijverige liefhebber 
had sedert jaren eene uitmuntende verzameling 
van versteeningen en steenen bijeen gebragt, die 
allen door hem zelven gevonden waren. In 1827 
begon hij dezelve te bestemmen, nadat Goupruss 
zijn bekend werk uitgegeven had. Doch in 1830 
de pen met het zwaard moetende verwisselen, 
bleef deze arbeid eenen geruimen tijd rusten. In= 
middels bestemde de Heer Bureknope de stukken, 
die de verzameling van Groninger versteeningen 
van den Heer Mr. Drressen uitmaakten. Dit was 
van 1831—1832. Daarna was het de Heer Das- 
SEN, die eene andere verzameling in orde bragt 
en bestemde, alle welke stukken , op enkele na, 
H. C.van Hann, W‚ Vnorik en G. J. Muuper,. 
VII. bl. 282-297. Amst. 1832. 
(43) Specimen Acad, inaug. de Geologia patriae, p. 22. 
Lugd. Bat. 1833. 
(44) Proeve eener Naamlijst van versteende Koralen 
en Schelpdieren, welke in den Mondsrug, in de 
provincie Groningen, gevouden worden. Gron. 
183%. 
