â4 
hier nog in denzelfden staat aanwezig zijn. In 
1833 verscheen dus reeds de Waamlijst van den 
Heer Berknuis, die eene aanzienlijke gaping in 
onze Geologie aanvulde. Mag men zich dus niet 
met regt verwonderen, dat van dit alles in het 
Stukje van den Heer Dassen volstrekt geene mel- 
ding gemaakt wordt ? 
In 1835 werd de PAysische Geschichte der 
Nordsee- Küste van Arenps, door Dr. Wesren- 
morr vertaald, en met een gedeelte zijner Aan- 
teekeningen uitgegeven (45). Dit werk, hetwelk 
voortreffelijk genoemd mag worden, is weder- 
om met betrekking tot ons onderwerp onjuist, 
en wel door zich op pe Luc te beroepen. Wij 
lezen b. v. (46) van »den zich te Groningen be- 
» vindenden Kalksteen” terwijl de overige aan- 
merkingen niets beteekenende en gedeeltelijk ook 
onjuist zijn. In de Aanteekeningen zegt de Heer 
Wesrenumorr nopens ons onderwerp onder ande- 
ren (47), dat » de Hoogl. van Brena ook teregt 
aangetoond heeft, dat de Hondsrug bij Gronin- 
gen, uit de zand- en gerolde steenen-formatie, 
even als de overige zandgrond, bestaat, en niet 
tot de eigenlijke grof- noch overgangskalk -for- 
matie behoort,” zoo als onderscheidene buiten- 
landsche Schrijvers vooral van meening waren, 
gelijk wij boven aantoonden, 
(45) Natuurk, geschied. van de kusten der Noordzee’, 
enz. In II Deelen. Gron, 18395. 
(46) Aldaar, 1. bl. 26. 
(47) Aldaar, IL. bl, 397 volg. 
