55 
den gebroken Koraalsteen.”” Vooreerst verwijs ik 
naar het boven reeds aangemerkte, en ten twee- 
de, vindt men deze Fungia even zoo goed 
den steen , als op de breukvlakte van denzelven, 
waar zij door het breken van den steen nood- 
wendig zich bevinden moest. En dat de steenen 
bij hunne aankomst alhier, niet zeer zacht ne- 
dergelegd werden, schijnt duidelijk genoeg te 
blijken uit de slukken van denzelfden steen, die 
op eenen geringen afstand van elkander liggen en 
juist in elkander passen, gelijk reeds van Bounuis 
schreef (60) en na hem ook enkele malen opge- 
merkt is (61). 
24. « Diploctenium pluma. Deze soort heb 
ik slechts in afdruk gezien.” Dit zijn de woor- 
den van den Heer Dassen aangaande deze verstee- 
ning. Vooreerst was, voor zoo ver men wist, 
hier nog nooit een Diploctenium gevonden. Ik 
zag derhalve de door den Heer Dasser zelven be- 
stemde verzameling na, om te zien, of hierin ook 
een dergelijk stuk voorhanden mogt zijn. Het 
ontbrak er ; doch er bevond zich een stuk onder 
dien naam opgegeven, in de verzameling eenige 
jaren vóór den Heer Dassen bestemd, Dit stuk 
echter was geen afdruksel van een Diploctenium, 
maar vertoonde versteeningen van Terebratuliten, 
(60) Tweetal van plegtige Redevoeringen, enz., bl. 
54 (z). Gron. 1778. 
(61) Wesrennorr en S:garTiNcH, Nat, Hist, enz. , 
bl. 27, in de noot, 
