65 
zij beschrêven zijn. Doch ik weêt wel, dat Mm 
het Diluvium lagen voorkomen, die, op zick 
zelve, moeijelijk of wel in het geheel niet, te 
onderscheiden zijn van de tertiaire formatie; maar 
dit belet niet, dat, vvanneer de geheele formatië 
voor diluviaal verklaard wordt, deze lagen nae 
tuurlijk ook diZuviaal moeten zijn. In één woord, 
tertiaire lagen 22 het Deluvium schijnen mij eené 
contradictie, eene geologische onmogelijkheid toes 
En wanneer het dan ook soms hoogst moeijelijk 
moge zijn te bepalen , waar de diluviaal for- 
matie overgaat im de fert/aïre, dan schijnt mij 
de toepassing hiervan zeer onjuist op eenen grond , 
die alle de vereischte kenmerken oplevert van de 
diluviale formatie, — Dat overigens « deze vers 
steeningen óok niet elders voorhanden zijn ,”’ is 
uit een tweeledig oogpunt onjuist. Over derzelver 
gedeeltelijke tegenwoordigheid in de Drentsche 
en Overijsselsche diluviaal-formatie heb ik reeds 
gesproken; en wanneer men de zaak nog niet 
genoegzaam onderzocht heeft, bewijst dit mog 
niet, dat de versteeningen op eene zekere plaals 
niet aanwezig zouden zijn; Want, om eém voor- 
beeld bij te brénger, onder het schrijven dezer 
regelen , zie ik, dat met bij opgravingen in 
Overijssel, nl. bij Markelo en Goor, in het Di= 
luvium , onder de steenen, beenderen van groote 
dieren, vele met zeeschelpen van buiten voor- 
zien, gevonden heeft. Daarenboven vond men 
tanden , waarschijnlijk van haaijen, alsmede stude 
NAT. rijpscuu. D, IX, St, H, 5 
