71 
luchtgaten of stigmata aanzien. Het zijn nog- 
tans geene openingen en zij hebben met de adem- 
halingswerktuigen geene verbinding. Het zijn aan= 
hechtingspunten van peesachtige deelen, die de 
buik- en rugschilden verbinden (I). 
Als aanhangsels van den cephalothorax vertoo= 
nen zich, even als bij de spinachtige dieren in ’t 
algemeen, zes paar ledematen, waarvan de vier 
achtersten gewoonlijk alleen als pooten beschouwd 
worden. De zoogenoemde bovenkaken (maxndibu- 
dae) vormen het eerste paar (zie fig.4). Zij lig= 
gen digt naast elkander, aan de rugzijde voor den 
eephalothorax zigtbaar en eenigzins naar beneden 
emgebogen. Zij zijn zijdelings zamengedrukt. Zij 
bestaan uit twee geledingen, waarvan de eerste, 
4; millimeter lang, langwerpig vierkant is, aan 
de onderzijde met rosbruine haren voorzien en 
aan het einde met breede dikke stekels, aan de 
rugzijde met twee rijen van vijf of zes korte do- 
rens. Het tweede lid is een gebogen haakje van 
3 millimeters lengte, 't geen zeer puntig toeloopt 
en aande onderzijde eenen kam of uitspringenden 
smallen rand vertoont met zaagvormige punten, 
die aan den grond sterker zijn en tegen het uit- 
einde verdwijnen. Ook loopen eenige rosse haren 
„schuins aan de binnenzijde van dit haakje naar 
den bovenrand toe, tot omstreeks een derde van 
de punt af, die geheel glad is. De pooten van 
(1) Op den rug ziet men dan ook zes paar dergelijke 
indruksels, vooral bij gedroogde voorwerpen, 
