78 
scheidt zieh van Phrjnus door dikkeré palpi, dié 
niet met eenen enkelen haak, maar miet twee ha- 
ken of met eenénnijper eindigen, door eenen 
eironden cephalothorax en eenen dunnen, lans 
gen, geleden draad aan -hét-achterlijf, Het eere 
ste paar. pooten is mede wél langer en dunner 
dan de volgende pooten, veel minder évenwel 
dan bij Phrynús, en de tafsuús béstaat slechts'uit 
acht geledingen; de #ibia daarentegén is niet uit 
geledingen zamengesteld, zóo als bij Phrynus hét 
geval is, Van hier zijn deze deelen: veel minder 
aan spriéten gelijk dan bij PArynus. «Ook is de 
tibia van het vierde paar pooten, even als bij 
devoverige poöten, slechts uit twee en niet, gelijk 
wij bĳ Phrymés zagen, uit vijf geledingen zä- 
mengesteld, 
Van de levenswijze van PArijnús is ohs weinig 
of’ niets bekend. Alleenlijk vinden wij vermeld, 
dat zij in vermolmd “hout van oude boomstammen 
leven (1). Dat deze dieren vergiftig zijn, wordt 
wel gezegd, mäar stellige bewijzen hebben wij 
nergens daarvan geboekt gevonden: Ook was hét 
ons Onmogelijk, in de mandibuláe eene opening 
voor eene giftbereidende klier op te sporen. 
(1) Nous en avons recu quelques individus de l'île de 
Saint-Domingue par les soins obligéans de notre 
ami DfjARrDiN, Il nous a dit les avoir trouvés 
dans le détritus de vieux troncs d’arbres poürris.” 
GuïriN in de Dictionnaire classique d Hist. nat. 
Tom. XIII. Paris 1828. p. 442, 
