79 
8, Geschiedkundige aanteekeningen: óver 
Phrynus. Soorten van dit geslacht vän 
spinachtige dieren, 
Lusarus vereenigde PArynus en Thelyphonus 
der nieuwere schrijvers in zijn geslacht Phalans 
gium, onder den naam van Phalangium rend= 
forme en Phalangtum caudatum, (Syst. nat. 
ed, 12a. Holm. 1767, TI, p. 1020), De meeste 
schrijvers hebben den naam van Phalangium 
voor de overige soorten van dit Lineaansche ge- 
slacht laten blijven, en daarentegen Phalangtum 
reniformeencaudatum daarvan afgescheiden. Fa= 
pricius vormde uit deze soorten zijn geslacht 7a- 
rantula ,’t geen dus aan de geslachten PArynus en 
Telyphonus der nieuwere Schrijvers beantwoordt, 
en met de ware Zdrantulae niets gemeen heeft. 
Eenen tegenovergestelden weg sloeg Hernsr in 
die den naam van Phalangium behield voor die 
dieren, welke door Farrrcrus in zijn geslacht 
Tarantula werden geplaatst (I). 
“_Dat Phalangium der Ouden, een zeer giftig in- 
sekt, geenszins tot eene der soorten van het te. 
genwoordige geslacht Phalangium behoort, is 
meer dan waarschijnlijk, maar dat PArynus, 
(1) J.C. Fargrerr ZEntomologia systematica, Tom, II. 
___Hafniae 1793, 8vo. p. 433, 433. J.F. W. Hermsr 
Matursystem der ungeflügelten Insecten ‚ Astes Heft, 
ook onder den titel van LrcurensrerN und Herssr 
Natürgeschichte der Insecten-Gattungen Solpuga 
und Phalangium, Berlin 1797, 4o, 
