80 
Wäarvan men de giftige natuur niet met genoégs 
zamé' zekerheid kan aannemen, met den naam 
van Phalangium wordt aangewezen, is willekeu- 
rig, daar de Ouden van deze dieren uit de keer- 
kringslanden van Amerika en Azië vermoedelijk 
volstrekt geêne kennis droegen. Waarschijnlijker 
zou het zijn, mét den ouderen Lrcurensrein aan 
Te nemen, dát de Grieken onder den naam var 
Phalangium het geslacht Solpuga of Galeodes 
der nieuweren bedoeld hadden. 
De fransche Entomoloog Orivrer is de eerste 
geweest, die aan de spinachtige dieren, welke wij 
thans beschouwen, den geslachtsnaam PArynus 
gegeven heeft (1). Door Larrerure werd deze 
naam vervolgens gebezigd, en door den-invloed 
van dezen grooten insektenkenner later algemeen: 
‘aangenomen (2). / 
Afbeeldingen en beschrijvingen van soorten van 
dit geslacht PArynus vindt men bij zeer vele 
Schrijvers. Grootendeels zijn zij, althans wat 
de vroegeren , vóór het einde der achttiende eeuw 
betreft , zeer onvolkomen en bijkans onbruikbaary 
(1) Het is mij piet gelukt op te sporen, in welk werk 
OErvrer zulks gedaan heeft; bepaaldelijk echtef® 
' vóór 1793; dewijl Larrerure dezer naam Phryniië 
als ouder opgeeft dan die van Tarantula, toen door 
Farricrus aangenomen. 
(2) Mist. nat. des Crust. ef des Ins. 1. 1,3 Genera Crus- 
taceorum et Inséctorum, Paris 1806. 8vo. Tom. I. 
p- 128, 129. De benaming Zkax door Herman 
voorgeslagen (Mémoire aptérol. Strasbourg 1804. 
folio, p. 96.) bleef zonder gevolg. 
