82 
De -afteekeningen van BrANkAAntr, Arnim en 
Browne, vertoonen ons palpi, die het lijf in leng- 
te niet overtreffen. Geheel verschillend is daarvan 
de afteekening van Sreza (l). Hier zijn de palpi 
zeer lang en dun, en alleen aan het uiteinde ge- 
doornd. Overigens is deze afbeelding zeer mid- 
delmatig. Sraa zegt: Indicus ettam orientalis 
est hic Araneus. Wanneer men zich op deze 
opgave verlaten kan, heeft men dus hier eene in- 
dische soort; zeker is zij verschillende van de Su- 
rinaamsche, door BrankaarT afgebeeld, 
In Hourruijn’szatuurlijke Historie volgens het 
samenstel van Linnaeus, vindt men eene vrij goe- 
de afteekening van eenen PArynus (2), die door 
Mejufvrouw Merrax uit Suriname was medegebragt, 
miaar van de door BrankaArt, AuziN en BRoOwnNe 
afgebeelde voorwerpen, door grootere gestalte en 
langere palpi onderscheiden is, en in het laatste 
opzigt tusschen het voorwerp van Sena en die der 
genoemde schrijvers als het ware het midden houdt. 
L. Te. Gronovrus beschreef omstreeks denzelfden 
tijd, in zijn Zoophylactum (3), een voorwerp, 
't geen met de afbeelding van Srza schijnt over- 
een te komen: « Phalangium palpis longissi- 
« mis, crassis, apice ungutculatis, pedum pari 
« antico filiformt longissimo, thorace depresso 
(1) Zoeupletissimi rerum natural. Thesauri Descriptio. 
Tom. IV. 1765. fol. Tab. 99. fig. 13. p. 100, 1OL, 
(2) I DI. 13e stuk, Amsterd. 1769. 8vo. Pl. L. fig. 1. 
(3) Zoophylacium, L.B. 1765. p. 216. n. 935. 
