186 
zijn, “— Eenigzins verschillend van de” overige 
soorten vond ik het maaksel der schorslaag bij 
Rhipsalis salicornotïdes, Hier wordt de ruimte 
tussehen de epidermis en den vaatbundel-koker 
ingenomen door twee soorten van cellen; t. w. 
1°, groote ellipsoïdische cellen, welke in wigvor- 
mige groepen van 5 in getal als eene’ ster geplaatst 
zijn, en, zoo als op eene lengtesnede blijkt, door 
digter uit hoekige cellen bestaand parenchym- op 
geregelde afstanden worden afgewisseld, Dit laat- 
ste volgt ook onmiddellijk op de epidermis, en 
vult de tusschenruimten, die de groepen - van 
groote cellen openlaten, « Digt onder de epidermis 
ontwaart men eenige holten (gomkanalen), die 
doorgaans met de ‘genoemde cellengroepen afwis- 
selend geplaatst zijn. 
De cellen, welke in de onmiddellijke nabijheid 
van de vaatbundels liggen, hebben ‘steeds. eene 
meer polyëdrische gedaante, en die, welke zich 
tusschen de vaatbundels-bevinden , hebben geheel 
het gewoone voorkomen der. mergstraalcellen- (zie 
PL UI, fig. 2 dd, fig. 8 d). 
Ook ter plaatse, vaar de bladvormige ike 
der Opuntiae op elkander gehecht zijn, vond ik, 
het merg uit kleine hoekige celletjes zamengesteld , 
die hoogerop grooter en losser zamenhangend, 
worden , totdat zij op eenigen afstand in. de be- 
schreven merenchym-cellen zijn overgegaan. 
Dikwerf ontwaart men op de oppervlakte der 
cellen ronde of eironde kringen (zie PL, I, fig 6 a). 
Scurerpen. verklaart derzelver aanwezigheid op de 
mg 
