187 
volgende wijze. Daar de cellen zeer los zamen- 
hangen, zoo scheuren zij door eene snede zeer 
ligt vaneen, en de plaats, waar vroeger twee 
cellen vereenigd zijn geweest, wordt gekenmerkt 
door eene kringvormige streep, die ontstaat door 
eene geringe verdikking van den cellenwand daar 
ter plaatse. Deze verdikking wordt te weeg ge- 
bragt door het sap, dat in den jongsten toestand 
der plant ook de tusschenruimten tusschen de 
cellen vult, maar zich op lateren leeftijd in de 
voegen der elkander rakende cellen ophoopt, en 
aldaar eene kleine verhevenlieid vormt (zie Scurer- 
per l.c. T.IX, fig. 12a). 
Binnen in de genoemde kringen zag Scuuemen 
meer of minder talrijke stippels, die hij aan eene 
plaatselijke verdunning van het cellenvlies toeschrijft, 
Om dezelve-beter te doen verschijnen, gebruikte 
hij de volgende kunstgreep. De gemaakte door- 
snede wordt eene halve minuut lang gekookt in 
eene oplossing van bijtende potasch (waardoor 
alleen de verdikkingslagen in amylum veranderd 
worden) ; daarop voegt men er een weinig zuur 
bij ter veronzijdiging, en eindelijk iodiumtinc- 
tuur , alswanneer zich de stippels (onbedekte ge- 
deelten van het primaire cellenvlies) ongekleurd 
en scherp begrensd, in tegenstelling met de don- 
kerblaauw gekleurde verdikkingslagen, vertoonen 
(l.c. T.IX, fig. 13 a, X, fig 4). 
Niet zelden ontmoet men kernen (cytoblasten) 
in de cellen (zie Pl, I, fig.6 5). Volgens Scnrer- 
