195 
derdaad het geval, schoon ik bij een jong lid 
van 7 millim. en een van 30 centim. leugte eener 
Opuntia maxima geen merkelijk verschil noch 
in de dikte der wanden, noch in het getal der 
op elkander gelegen cellenreeksen bespeuren kon, 
Waarschijnlijk zal dit echter wel op nog jon- 
geren leeftijd plaats hebben. Eene duidelijke 
laagswijze vorming dezer celwanden is niet waar 
te nemen; wel zag ik bij Cereus peruvianus 
eenige schaduwachtige streepjes, die dit sche- 
nen aan te duiden, doch niet met genoegzame 
helderheid, 
Het getal dezer cellenreeksen is niet dezelfde bij 
de verschillende soorten. Ik tel er 3—4 bij 
Opuntia maxima, O. vulgaris, Cereus gran- 
diflorus, C. peruvianus en C. repandus , 2 bij 
Opuntia microdasys, Epiphyllum phyllanthus, 
BE. Jenkensonti, B. phyllanthoides, B. splen- 
dens, Rhipsalis grandiflora en Mammillaria 
depressa, en l bij Rhipsalis mesembryanthoides ; 
terwijl dezelve bij Ppiphyllum truncatum, Rhip- 
salis fasciculataen B, salicornoides geheel sche. 
nen te ontbreken. Scurermex vond 3 of meer 
reeksen bij Opuntia monocantha, Eehtnoeactus 
Eyriesii, Melocactus macrocanthus, Cereus 
serpentinus en grandiflorus, 2 bij Cereus va- 
riabilis, en 1 bij Cereus Curtisit en Mammil- 
laria rhodantha. 
Onder de stomata laten deze cellen ruime inter- 
sliliae open, die op uiet al te dunne doorsneden 
met lucht gevuld zijn, terwijl de langwerpige 
