198 
thoïdes heeft dit geene plaats met den geheelen bo- 
venwand, maar alleen met deszelfs middelste ge- 
deelte, hetgeen aan de epidermis dezer plant, van 
boven gezien, een eigenaardig voorkomen geeft. 
Het maaksel der stomata wordt door Scuremer 
zeer juist beschreven. Aan weêrszijde der spleet, 
onder (T. UI, fig. la; T. VIII, fig. 14) of in 
(T. VOL, fig. 11) welke de groene cellen. der 
stomata liggen, sluiten zich twee halvemaanvor- 
mige epidermis-cellen aan, van welke de beide 
buitenste niet steeds scherp van de omringende 
epidermis-cellen te onderscheiden zijn, terwijl de 
binnenste dikwerf, vooral op lateren leeftijd der 
plant, ongelijk verdikte wanden bekomen, zoodat 
de hoeken zich opgevuld en de openingen zich 
rond vertoonen, 
Doorgaans is de gedaante der beide binnenste 
halvemaanvormige epidermis-cellen zoodanig, dat 
zij te zamen bijna eenen cirkel vormen, zoo als 
bij Opuntia maxima, de verschillende Zpiphyl- 
lum-soorten, Rhipsalis salicornoides, R. me- 
sembryanthotdes,en volgens Senreiven bij Opun- 
tia monocantha en Echinocactus Eyriesitù; ter- 
wijl zij daarentegen een meer langwerpig rond 
daarstellen bij Opuntia vulgaris, Rhipsalis fase 
eieulata, R. grandiflora en Mammillaria dee 
pressa. In de meeste andere soorten hebben de 
stomata eene middelmatige grootte ; doch in laatst- 
genoemde plant zijn zij bij uitstek klein, daar 
zij slechts 0,040 millim, lang en 0,015 millim. 
breed zijn. 
