199 
Belangrijk is de waarneming van Scrurinen, dat 
de kleine spoedig afvallende blaadjes der Opuz- 
tiae geheel onregelmatig gevormde stomata be- 
zitten, waaraan men slechts zelden eene ware 
spleet-opening waarneemt (T. VIT, fig. 12 a a). 
De stijve haren of borstels, welke men op vele 
Cacteën aantreft, schijnen mij toe, bij de ver- 
schillende soorten van een en hetzelfde geslacht, 
hetzelfde maaksel te bezitten. Bij de Opuntiae 
bestaan zij uit op en nevens elkander geplaatste 
-_ verlengde cellen, waarvan diegene, welke de op- 
pervlakte van het haar vormen, met haar spits 
toeloopend benedeneinde naar buiten beneden- 
svaarts uitsteken, zoodat het haar met even zoo 
weel scherpe weerhaken voorzien is, als er cellen 
aan de oppervlakte slaan. Scureimen geeft de 
afbeelding van zulk een haar bij Opuntia mo- 
nacantha (T. II, fig. 9); maar in de door mij 
ondoorzochte soorten zijn de cellen langer, en 
dien ten gevolge de weêrhaken op merkelijk 
grootere afstanden geplaatst, doch dit kan ook 
alleen van het verschil in leeftijd afhangen. In 
zeer oude haren schijnen deze weerhaken te ver- 
dwijnen, waardoor zij alsdan groote overeenkomst 
verkrijgen met die, welke bij de soorten van het 
geslacht Cereus gevonden worden. Hier namelijk 
bestaan de stijve haren mede uit verlengde op en 
nevens elkander gevoegde cellen, maar de opper- 
vlakte is glad en effen. Bij Mammillaria zijn 
deze haren weder eenigzins anders gevormd; zij 
