201 
zelve ; doorgaans scheen de vaatbundel op eeni- 
gen afstand van de inplanting des haars gekomen 
plotseling te eindigen; in andere gevallen boog hij 
zich om , en anastomoseerde met eenen naburigen 
tak ; waarschijnlijk was hij in het eerste geval 
doorsneden geworden. 
Tusschen deze groote borstelachtige haren be- 
vinden zich altijd talrijke kleine donsige haartjes, 
welke doorgaans uit 4—6 op elkander geplaatste 
cellen of leden bestaan. Meestal zijn deze haar- 
tjes geheel verdroogd, zoodat de wanden toege- 
vallen zijn; maar onder water geplaatst, zuigen zij 
weldra weder vocht op. Men herkent op derzel- 
ver oppervlakte afgebrokene spiraalswijs loopende 
streepjes, zoo als deze ook op de haren van an- 
dere planten (Urtica, Loasa) voorkomen. Doch 
van eene ware spiraalswijze structuur, zoodat der- 
zelver wanden in de gedaante eener spiraal uiteen 
zouden kunnen getrokken worden, hetgeen Brows 
en na hem Meren gezien hebben, en ScHreimeN 
mede schijnt aan te nemen, is het mij niet gelukt 
mij te overtuigen. — In de stijve haren van Ce= 
reus flagelliformis zag Scuremmen almede eene 
spiraalswijze plaatsing der cellen. Inderdaad 
komt deze ook bij de haren der overige Cacteën 
veelvuldig voor; doch het is mij altijd toegesche- 
nen, alsof deze rigting meer toevallig ware, want 
men ziet althans even dikwijls haren, wier cel- 
len regtlijnig boven elkander staan, en niet zel« 
den wisselt deze rigting af in een en helze!fde 
haar, 
