202 
Behalve de reeds genoemde haren komen er 
nog andere voor op de oppervlakte van Opuntia 
microdasys, die eerder tot de papillae, dan tot 
de haren schijnen te behooren, en, met uitzonde- 
ring van hunne meerdere lengte, geheel overeenko- 
men met de zich tepelswijze verheffende epider- 
mis-cellen van Cereus grandiflorus , Rhipsalis 
salicornoïides en RB. mesembryanthoides. Al 
de epidermis-cellen verheffen zich namelijk onder 
den vorm van spits toeloopende haartjes, die 
vooral aan den top zeer dikke wanden bezitten: 
zie PLI, fig.7, 
De vorming van de buitenste schors (Borke) of liever 
van de kurklaag geschiedt, volgens Scureimmx, op 
de volgende wijs: « Zij ontstaat over het alge- 
meen slechts op zekeren leeftijd der plant; doch 
dit is geenszins zoo bepaald als bij onze boomen, 
waar zij bijna altijd reeds in het eerste ievensjaar 
gevormd wordt. Ook vertoont zij zich niet ge- 
lijktijdig op de geheele plant, maar komt op en- 
kele punten te voorschijn, van waaruit zij zich 
in concentrische kringen verbreidt, zoo als men 
dit aan iederen Cactus, inzonderheid bij Zehz- 
nocacten en Melocacten, kan waarnemen. 
« Het begin der schorsvorming, of, zoo als men 
juister met Mour zegt, der kurkvorming, bestaat 
daarin, dat zich op eene bepaalde plaats in eenige 
epidermis-cellen eene troebele, geelachtig bruine, 
korrelig slijmerige stof ophoopt. Deze neemt al- 
lengs zoo toe (T. IX, fig. 4 #, #, x), dal zij de 
zijdelingsche wanden der cellen doet bersten, en 
