205 
derzelver takverspreiding ‚ om daarna in de, twee= 
de plaats derzelver elementaire zamenstelling te 
doen kennen. 
In het algemeen kunnen wij de Cacteën in 
twee groote afdeelingen splitsen, 19. In die, waar 
de takken der vaatbundels zich netswijs door het 
schors-parenchym verspreiden; hier vindt men eenen 
waren houtring, welke, of gesloten is, of uit af- 
zonderlijke groote bundels is zamengesteld. Zulk 
eene takverspreiding zag ik in schier alle soorten 
van Cereus, Epiphyllum, Rhipsalis en Mam- 
millaria. 2°. Die, waar eene vaatlaag gevonden 
wordt, in welke alleen zich de grootere en klei- 
nere vaatbundels netswijs verbreiden, zonder in 
de naburige schorslaag door te dringen, dan al- 
leen daar, waar takken afgegeven worden voor 
de inplanting der haren of borstels, en de blades 
ren of loten, waar dezelve aanwezig zijn. Hiers 
toe behoort het geslacht Opuxtia. 
Eij Epiphyllum Jenkinsonti en B. phyllan- 
thoides vormen de vaatbundels eenen gesloten’ ring. 
Bij Z. splendens zag ik twee concentrische rin- 
gen, waarvan de buitenste uit minder zamenhan- 
gende bundels (bastbundels) is zamengesteld. Bij 
de beide andere door mij onderzochte soorten is 
de vaatkoker elliptisch van gedaante, en bestaat 
bij ZE. truncatum uit 8—10 langwerpige eironde 
bundels, die met hunne lengte-as (op de over- 
dwarse doorsnede) in de rigting van den omtrek 
naar het merg liggen, terwijl daarentegen bij 
B. phyllanthus de mede langwerpig ronde bun- 
