206 
dels met hunnen platten kant naar den omtrek 
en het merg gekeerd staan, en men hier nog ba- 
vendien eene tweede, de eerste omgevende reeks, 
uit kleinere bundels (bastbundels) zamengesteld, 
ontwaart. 
Van het geslacht Cereus vindt men eenen ge- 
sloten’ houtring bij C. grandiflorus, C. Jenken- 
sonii en C. niger; terwijl de vaatbundels eenen 
uit afzonderlijke bundels bestaanden koker vor- 
men bij C. peruvianus, GC. flagelliformis, C. 
praelifer en C. repandus. In dit laatste geval 
hebben de vaatbundels steeds eene langwerpige, 
wigvormige gedaante, en staan met hunnen smal- 
len kant naar het merg gekeerd. CC. peruvranus 
bezit groepswijs vereenigde vaatbundels. Het ge- 
tal dier groepen komt overeen met dat der tien 
hoeken van den stengel, en zij zijn zoodanig ge- 
plaatst, dat zij, telkens juist tegenover den in- 
springenden hoek gelegen zijn [edere groep be- 
vat 3—4 bundels, zie Pl. [, fig. 10. Het getal 
der bundels van C. #Hagelliformis komt mede 
overeen met de tien hoeken van den stengel, 
doch hier staat iedere bundel op zich zelven. In 
C. prolifer en C. repandus is de plaatsing der 
houtbundels minder geregeld, dan in de beide 
vorige soorten. 
De vaatkoker bestaat bij Akipsalis fasciculata 
uit 10—12 vrij dikke wigvormige houtbundels; 
zij vormen eenen kring, doch staan ieder afzon- 
derlijk. De mergholte is hier, en bij de overige 
soorten van dit geslacht, zeer klein. Bij R.gran- 
