208 
door Scrremen onderzochte Opuntia monocan= 
tha, als in de door mij onderzochte beide ZAip- 
salis-soorten, het verschijnen der ringen te weeg. 
De vaatbundels van Mamamillaria depressa en 
M. prolifera zijn langwerpig rond op de dwarse 
doorsnede; zij staan met de smalle oppervlakte 
naar den omtrek gekeerd; hun aantal is zeer groot 
en zij zijn kringswijze geplaatst. Wanneer men 
de plant overlangs doorsnijdt , ziet men, dat 
de door de vaatbundels gevormde koker in het 
midden het wijdst is, en zich naar de beide uit- 
einden van lieverlede vernaauwt, eu eindelijk sluit 
(zie PLL fig. 9). Scuremen geeft hiervan mede 
eene afbeelding naar eene overlangsche doorsnede 
van Mammillaria rhodantha (T. VL. fig. 1). 
Bij de Opunttae vindt men geen’ koker van 
hoofd- vaatbundels, zooals wij gezien hebben, dat 
bij de vorige geslachten bestaat. Al de vaatbun- 
dels, groote en kleine, zijn hier in de vaatlaag 
tusschen de schors en het merg opeengedrongen , 
en vormen daar een netwerk uit ontelbare mazen 
bestaande (zie PI, IL. fig. 1). In de nog jonge 
deelen is deze vaatlaag , in verhouding tot de schors 
en merglagen, zeer smal, en zijn de vaatbundels 
alleen kenbaar aan eene lichtgele kleur (zie PL, IL, 
fig. 3). Op dwarse doorsneden ziet men dezelve 
in allerhande vormen, daar de snede dezelven 
dan eens meer regthoekig, dan eens in eene meer- 
der of minder schuinsche rigting treft, doch de 
meest regelmatige hebben eenen ronden vorm. Op 
lateren leeftijd worden zij langwerpig rond, ea 
