211 
De derde soort van strengen zijn mij in de door 
mij onderzochte soorten niet voorgekomen, Wat 
de Opuntiae aangaat, zoo heb ik zoo even reeds 
aangemerkt, dat de zich door de bastlaag verbrei- 
dende takken hier algemeen schijnen te ontbreken ; 
doch bij Mammillaria zie ik dezelve duidelijk, 
inzonderheid in die soorten, welke geene bladerige 
aanhangsels bezitten, zoo als Mammillaria depres- 
sa. Zoo wel hier als in de overige geslachten 
(Cereus, Epiphyllum, Rhipsalis) merkt men 
nog op, dat de takken, die zich netswijze door 
het schorspareuchym verbreiden , steeds op eenigen 
afstand van den epidermis en de daaronder gelegene 
lagen van dik-wandige cellen verwijderd blijven, 
met uitzondering van die takken, welke zich naar de 
inplantieg der haarbundels ombuigen , zoodat der- 
halve in dat gedeelte van de schors, hetwelk men, 
om het hier in grootere mate dan elders aanwezige 
chlorophyl, de groene cellenlaag zoude kunnen 
noemen, evenmin vaatnetten gevonden worden 
als in het schorsparenchym der Opuntiae. Ook 
verschilt het weefsel dezer buitenste schorslaag van 
de dieper gelegen deelen daarin, dat de cellen 
meer langwerpig, doorgaans 3 maal langer dan 
breed zijn, en eene meer regelmatig straalswijze 
plaatsing hebben. (Zie PI. 1. fig. 10.) 
Wanneer wij het hier beschreven maaksel van 
de houtmassa bij de Cacteën vergelijken met dat 
van de meest gewone dicotyledonen , waar sten- 
gel en bladeren duidelijk van elkander onderschei- 
den zijn, dan valt al dadelijk in het oog, hoe zeer 
