213 
het geslacht Rhipsalis hebben leden, welke eene 
in het oog loopende overeenkomst met stengels en 
takken hebben; maar bij diegenen, welke niet, 
zoo als Rhipsalis mesembryanthoides, van bla 
derige aanhangsels voorzien zijn, herkent men de 
netswijze verspreiding der vaatbundels door de 
schorslaag. Daar, waar deze bladerige aanhangsels 
gevonden worden, zoo als bij de zoo even ge- 
noemde Rhipsalis-soort en Mammillaria proli- 
fera, kan ik daarentegen in het schorsparen- 
chym geene andere vaatbundels onderscheiden, dan 
die, welke zich naar de bladen begeven, en zich 
daar netswijze uitbreiden, zie PL, 1. fig. 9. Bij 
deze planten hebben zich dus stengel en bladeren 
vaneengescheiden (differenzirt zouden de Duit. 
schers zeggen), terwijl in de overige soorten, 
waar zulke aanhangsels niet worden aangetroffen , 
de natuur van den stengel, als orgaan om de vaat 
bundels aan te voeren, en van het blad ‚als orgaan 
om de vaatbundels te verspreiden, en dezelve 
door middel der izterstitia inter-cellularia in 
eene meer of minder onmiddelijke aanraking met 
de buitenwereld te brengen, ineengesmolten zijn, 
B. Mlementaire zamenstelling der 
houtbundels. 
Even verschillend als de plaatsing en takver- 
spreiding der vaatbundels in de Cucteën, is ook 
hunne elementaire zamenstelling. « Scuremen on- 
derscheidt drie hoofdvormen: 1°, die, waar de 
