215 
ja zelfs op verschillende gedeelten derzelfde plant, 
b. v. Cereus peruvianus, dan eens wel, dan 
eens niet gevonden worden. Het standvastigst ko- 
men zij nog bij eenige Rhipsalis-soorten voor, 
als ook in Cereus flagelliformis, waar de bast- 
bundel eene aanmerkelijke dikte bezit; doch over 
het geheel schijnen deze bundels bij de Cacteën 
eene zeer ondergeschikte rol te vervullen, De 
cellen, waaruit de bastbundels bestaan, hebben 
steeds zeer dikke wanden, waaraan eene laags- 
wijze structuur is waar te nemen, en die boven- 
dien van diepe stippels (stippelkanalen, poriën- 
kanalen) voorzien zijn. Mevyen heeft die van 
Cereus grandiflorus reeds in zijne physiologie 
(Bd. IL. S. 24) beschreven. 
Men treft in de elementaire zamenstelling der 
houtbundels bij de Cacteër twee hoofdvormen 
aan, die wij achtereenvolgeens zullen beschou- 
wen, De eerste dezer vormen wijkt weinig af van 
het gewone maaksel van het hout der overige 
dicotyledonen, de tweede daarentegen is hiervan 
“in vele opzigten zeer verschillend. Tot de eerste 
dezer klassen behooren de geslachten Cereus, 
Bpiphyllum en Rhipsalis, waarschijnlijk ook 
Peireskia, tot de tweede het geslacht Mammile 
laria, terwijl het geslacht Opuntia, en zoo ook, 
blijkens de waarnemingen van Scureier , de ge= 
slachten Echinocactus en Melocactus gedeeltelijk 
tot de eerste, gedeeltelijk tot de tweede klasse 
behooren. 
Bij Cereus, Bpiphyllum en Rhipsalis bestaan 
