217 
mige poriën bezitten, welke op lengtesneden in 
derigting van den straal dezelfde rigting hebben, 
maar zich met die van den doorschijnenden cel- 
wand standvastig kruisen (T. IV. fig. 3a, T. IX. 
fig. Il a). Dit verschijnsel, dat ik bij alle pro- 
senchymeellen waarnam, bewijst, dat de spiraal- 
vezel, welke de verdikkingslagen vormt, in de 
twee naasteenliggende cellen dezelfde rigting heb- 
ben moet. Dit bevestigt zich mede op sneden, 
die evenwijdig met den bast gemaakt worden (T. V. 
3, 0)’ Zonder hier te willen treden in het be- 
langrijk vraagstuk , of de cellenwanden al dan niet 
eene spiraalswijze-'structuur bezitten, zoo als 
tegenwoordig, gelijk men weet, door eenige phy- 
totomen aangenomen wordt, moet ik echter aan- 
merken, dat deze plaatsing der stippels of poriën 
niet altijd zoo regelmatig is, als Scureipen zegt. 
Op de houtcellen van Cereus peruvianus (PL II. 
fig. 4 adaa) zijn dan eens eenige, eene gelijke 
rigting houdende spleetvormige stippels te zien, 
dan weder zijn zij in ongeregelde groepen kort bij 
elkander geplaatst, zonder dat er eenige spiraals- 
wijze orde bij in acht schijnt genomen te zijn; 
ook zijn zij niet steeds spleetvormig, maar soms 
meer of minder rond, altijd echter zeer klein. 
Wat eindelijk de kruising aangaat, deze is som- 
wijlen duidelijk, in andere gevallen weder vol- 
strekt aiet waar te nemen, Ik twijfel er echter 
geenszins aan ‚of dezelve kan, in andere gevallen, 
en-zoo ook in Opuntia monocantha, waarnaar 
Scurripen zijne afbeelding gemaakt heeft, meer 
