218 
geregeld voorkomen, want ook ik neem dezelve 
bij Opuntta maxima even eens waar; maar ket 
is slechts omtrent de algemeenheid dezer structuur 
der prosenchymeellen, dat ik eenigen twijfel koes- 
ter, — Eindelijk moet ik hier nog bijvoegen, dat 
het verdikken van den celwand niet gelijkmatig, 
maar in de ‘hoeken der cellen het sterkst wordt 
waargenomen, want de openingen der cellen, die 
in dezelver jongen toestand hoekig zijn, vertoo- 
nen zich in de oudere houtdeelen altijd min of 
meer afgerond; zoo als zulks trouwens bij alle 
cellen met verdikte wanden wordt bespeurd, 
De cellen, waaruit de mergstralen bestaan (zie 
PL. II. fg. 2 Jddd, fig. 3 dd en fig, 4d), waar 
deze aanwezig zijn, maken eenen overgang lus- 
schen de schors-parenchymeellen en de houtcellen; 
op dwarssneden is het onderscheid tusschen de 
naast elkander liggende hout- en mergstraalcellen 
somwijlen bijna niet waar te nemen, “daar ook 
de laatste , inzonderheid die, welke in de onmid- 
dellijke nabijheid van den houtbundel liggen, ver- 
dikte wanden bezitten; doch de op eenigen af- 
stand gelegene onderscheiden zich door hare 
meerdere grootte en meestal eenigzins vierhoekige 
gedaante, terwijl zij op overlangsche doorsneden 
gemakkelijk herkend worden, want zij zijn veel 
korter dan de houtcellen, langwerpig vierkant 
van- vorm en regthoekig op elkander ingeplant, 
Dikwerf zijn zij ook gestippeld, maar altijd zijn 
de stippels rond. 
Voor de meeste gevallen kan ik de uitspraak 
