220 
houtcellen nog geene verdikte wanden bezaten; 
doch ook in oudere houtdeelen ontbreken zij zel- 
den geheel, zelfs niet in die, welke het digtst bij 
het merg zijn gelegen, waar somwijlen, zoo als 
bij Cereus peruvianus en Opuntia maxima, eene 
groep derzelve voorkomt, Ook Scurermen zag 
dezelven midden in de houtmassa (T. V, fig. 3, 
A; T. IX, fig. Il 5, X, XxX). Omtrent het meer 
of minder voorkomen der overige vormen laat zich 
niets met zekerheid zeggen. Dat de vaten met 
nelswijze gestreepte wanden niet, zoo als Scater- 
DEN zegt, bijzonder aan de Cacteën, die geene 
bastbundels bezitten, eigen zijn, bleek mij uit 
Opuntia maxima, waar ik niets dan gestippelde 
en eenige gestreepte vaten waarnam. Daarentegen 
hebben de netswijze gestreepte weder de over- 
hand bij Opuntia vulgaris. Doch dit onder- 
scheid is van minder belang, want wij weten, 
dat de eene vorm in de andere kan overgaan, en 
dat dit dus alleen een gevolg van den verschillen= 
den leeftijd der plant kan zijn. Dikwerf kan men 
bij deze vaten de door Mozz het eerst juist aan- 
gewezen structuur der stippels waarnemen, Eene 
getrouwe afbeelding hiervan geeft Scurewen (T. 
II, fg. 5 en 6). 
In de tusschenwand, die twee vaatcellen veree- 
nigt, bevindt zich doorgaans ééne groote opening 
(zie PL IL, fig. 3 c) ; Sanrermen zag er ook twee, 
en nam verder waar, dat, wanneer er slechts ééne 
opening aanwezig is, deze somwijlen niervormig 
is en in de holte een tongvormig stuk, dat nog 
