221 
wel eens van eenen gewonen stippel voorzien is, 
naar binnen puilt (T. 1. fig. 5x; T. II. fig. 4 x). 
Op lengtesneden ziet men vervolgens dilewerf, vooral 
bij de soorten van het geslacht Cereus, dat zich 
de vaten even als de houtcellen met schuinsche 
grondvlakten aaneenvoegen, zoodat dan de ope- 
ning zijdelings gelegen is (zie Pl. IL. fig. 4 c). 
Eindelijk zoude, volgens Scurrimen, zoodra de 
tusschenwanden eenen zekeren graad van neiging 
tegen de as van het vat te boven gaan, de door- 
boring ophouden en eenvoudige stippelvorming 
ontstaan (T. III, fig. 4 x; T. IV. fig. 2 5x). 
ScureiDEN is van gevoelen, dat hier zoowel 
als elders de vaten niet bestemd zijn om sappen 
maar lucht te voeren. De gronden, welke hij 
voor zijne meening bijbrengt, zijn lezenswaardig , 
en althans gedeeltelijk nieuw; maar ik vrees, dat 
hiermede deze zaak, waarover reeds zoo veel ge- 
twist is, nog niet als beslist zal beschouwd wor- 
den. Even als hij zag ik de vaten der Cacteën, 
zelfs de jongste steeds met lucht gevuld. 
Loo als wij zagen, onderscheidt zich het maak- 
sel van het hout bij de genoemde geslachten in 
geene hoofdzaken van dat der houtbundels in an= 
dere stengels van dicotyledonen. Anders is het ge- 
legen met de overige geslachten. Hier bestaan de 
vaatbundels geheel of grootendeels uit een weef- 
sel, dat aan deze planten geheel eigendommelijk 
schijnt toe te behooren. Ik nam hetzelve het eerst 
waar bij Opuntia microdasys, en daar ik het 
bij deze plant het volledigst heb onderzocht, en 
