222 
men. het hier ook bijzonder ontwikkeld aantreft , 
zal ik met de beschrijving van dit weefsel bij de- 
zelve beginnen, 
Wanneer men eene overdwarse doorsnede van 
een der leden zoo vervaardigt dat een der 
grootere vaatbundels regthoekig doorkliefd wordt, 
dan ziet men, dat deze naar den omtrek toe 
door een gomkanaal (1) begrensd wordt (zie Pl, II. 
fig. 1). Op dit gomkanaal («) volgt een weefsel, 
dat uit zeer dunwandige prismatische verlengde 
cellen bestaat, die 4—5 langer dan breed, en 
regthoekig op elkander zijn ingeplant. (PI. II. 
fig. l c; fig. 5 a). Tusschen deze cellen bevin- 
den zich zeer talrijke, maar dunne spiraalvaten, 
waarvan de meeste eenen duidelijken, doch tee- 
deren spiraaldraad bezitten, andere tot de nets- 
wijze gestreepte schijnen te behooren. Beschouwt 
men nu den vaatbundel op de dwarssnede verder, 
dan ziet men een weefsel, dat een zeer zonder- 
ling voorkomen heeft. Het bestaat namelijk uit 
een zeer groot getal breede ringen (PI. II. fig. 1 dd), 
die elkander altijd gedeeltelijk bedekken, en op 
welker oppervlakte men, bij genoegzame vergroo- 
ting, de zich naar binnen omslaande wanden van 
de cellen waarneemt, waarin deze ringen bevat 
zijn, zoo als op lengtesneden blijkt (PL Il. fig. 5). 
Ennn 
(1) In het voorbijgaan moet ik hier aanmerken, dat 
ScurrrpeN zich dus vergist, wanneer hij dit weef- 
sel alleen aan de Cucteën, die noch bastbuudels 
noch een gomkanaal bezitten, toeschrijft. 
