275 
voelen van hen, die meenen, in den Mondsrug 
op eene geringe diepte reeds de tertiaire forma- 
tie te zullen vinden, reeds a priori, als allezins 
onwaarschijnlijk moet voorkomen. 
Tot deze grondsoort nu behoort ook de oudere 
“bodem der provincie Groningen ; en te regt kon 
Cuvrer dien bodem « sol ancien’ noemen , wan- 
neer hij denzelven vergelijken wilde met de jon- 
gere, d. i. alluviaal-formatiën, waaraan Gronin- 
gen zoo rijk is; doch geenszins, wanneer hij dien 
bodem oude grond noemde, in vergelijking met 
Diluvium. 
Wat betreft den naamsoorsprong van den Honds. 
rug , zoo blijkt het, dat men dienaangaande zeer 
verschillend oordeelde, Sommigen meenden, dat 
de naam Hondsrug ontstond, doordien onze heu- 
vel in onmiddelijk verband zou staan met den een’ 
of anderen gelijknamigen berg in Duitschland, 
b. v. met den MHundsrück, te Z. O. van de 
Moesel" wiens hoogste punt (de Zrbsenkopf) 
820 meters hoog is. Zoo zong reeds onder ande- 
ren de dichter Mr. L. Trip, in zijn’ Beuwzang: 
» En ’tlijdt niet lang, de Mondsrug van Germanje, 
»Die stedewaarts door hangende akkers loopt, 
p Herinnert ons de mijterplaag van Spanje, 
» Naar ’s Bisschops heir in Bisschopsrug herdoopt.” 
(De Münstersche Bisschop, Cum. Bean, van 
Garen, had , zoo als bekend is, in vereeniging 
met den Keulschen Keurvorst, in het jaar 1672, 
op dezen heuvel zijne troepen geposteerd.) 
