3Ll 
king der gemiddelden van een aantal zulke me- 
tingen mogen besluiten afgeleid worden, 
Maar bovendien neemt men nog eene andere 
soort van ongelijkmatigheid waar, wanneer men 
den groei op verschillende tijdperken van het le- 
ven der plant nagaat, Alsdan bevindt men, dat 
er, onafhankelijk van.de uitwendige invloeden, 
een toe- en een afnemen van het groeijend ver- 
mogen plaats heeft (zie Taf. B en het Tafeltje op 
bl. 315). Vandaar, dat op zekere tijden de sten- 
gels, bij mindere luchtwarmte en gemis van andere 
gunstige omstandigheden , sterker gegoeid zijn, dan 
op een ander, maar vroeger tijdperk (verg. b. v. 
20—25 Mei met 30 Junij — 4Julij, Taf. B). Ook 
geschiedt dit toenemen bij alle drie de stengels niet 
in eene gelijke verhouding. Tot aan den Isten 
Mei had N°. 2 den geringsten groei; op 15—20 
Mei evenaarde hij reeds N°, 1; van 20—25 Mei 
overtrof hij dezen; daarop ontstond van 25—30 
Mei eene geringe vertraging; maar van 30 Mei tot 
4 Junij haalde hij N°, 1 weder in, om denzelven 
weldra en nu bij voortduring te overtreffen; nog 
sterker is de versnelling van den groei in N°. 3; 
den 4den — 9den Junij stond de groeisnelheid, 
van den 5den — 1Oden Mei, bij N°, 1 als 1: 3,27, 
bij N°. 2 als 1: 4,66, en bij N° 3 als 1: 7,61. 
Zoodat dus de versnelling des groeis van den laat- 
sten meer dan het dubbel des eersten bedraagt. 
De hoogste snelheid van den gezamentlijken groei 
had plaats op den 1Oden Junij, alhoewel N°. 2 
op den 7den eu Gsten, en N°, 3 op den lsten, 
