313 
zoo niet de eenige, althans eene voorname oor= 
zaak is van het opstijgen der sappen in de plant. 
De reden echter van de tijdelijke beurtelingsche 
versnelling en vertraging blijft duister. 
Op de toenemende versnelling volgt eene der- 
gelijke vertraging van den groei, welke inzonder- 
heid merkbaar wordt omstreeks den tijd, dat de 
bloemknoppen zich beginnen te ontwikkelen , of- 
schoon zij (blijkens Taf. B) reeds vroeger is aange- 
vangen. Met het ontluiken der bloemen vermin- 
dert de groei zeer spoedig, en eindelijk, wanneer 
de antherae zich geopend hebben , en het pollen 
verschijnt ‚ di. op het tijdperk der bevruchting, 
houdtjalle groei op. De gemmaeterminales, zoo- 
wel van den hoofdstengel, als van de zijtakken, 
zijn eerst bloemknoppen geworden, waaruit ver- 
volgens bloemen zijn ontwikkeld; de vorming van 
nieuwe internodia is uit dien hoofde onmogelijk 
geworden, en dien ten gevolge de groei op alle 
punten gestaakt. Dit is echter alleen eene voor- 
stelling van hetgene geschiedt, maar geenszins eene 
aanwijzing der naaste oorzaak van dit langzaam ver- 
tragen en eindelijk geheel ophouden van den groei. 
Niet waarschijnlijk is het, dat de wortelvezelen 
eenige belangrijke verandering ondergaan; maar 
veeleer mag men aannemen, dat deze oorzaak 
hoofdzakelijk zal moeten gezocht worden in eene, 
van de vroegere verschillende, anatomische zamen- 
stelling der stengels, kort vóór en na het door- 
breken der bloemknoppen. In een volgend jaar- 
getijde hoop ik dit belangrijk punt tot een on- 
