233 
heid, bij eene gemiddelde warmte van 19°,8, het 
sterkst; den Ssten, bij 20°,6, was dezelve reeds 
iets verminderd ; maar veel sterker was de verminde- 
ring op den 9den Julij, bij 28°,3 ; daarentegen klom 
zij weder op den 10den, bij 21°; doch vermin- 
derde daarop, en wel zeer aanmerkelijk, op den 
1lden, bij 23°,1. Hieruit blijkt dus, dat de gunstigste 
luchtwarmte voor den groei van Humulus lupulus 
omstreeks den 20sten graad ligt, alhoewel voorzeker 
de overige toestand des dampkrings , inzonderheid 
deszelfs meerdere of mindere vochtigheid, dit punt 
zal kunnen verlagen of verhoogen, hetgeen reeds 
blijkt door vergelijking van den 9den met den 
1lden Junij. De warmte op die beide dagen was 
nagenoeg 3° boven het zoo even genoemde punt, en 
nu zien wij op den Ilden een merkbdar grooter 
negatief verschil dan op den Sden; maar de psy- 
chrometer wees dien dag 87,864, en op den 11den 
79,771 proe. waterdamp in de lucht aan, zoo- 
dat dus bij eenen meer vochtigen dampkring , eene 
hoogere warmte minder nadeelig voor de plant 
wordt. 
Dat er in tegenoverstelling ook een punt is, 
waar de groei geheel ophoudt, spreekt van zelf. 
In onze vorige berekeningen zijn wij uitgegaan 
van het denkbeeld, dat dit punt zamenvalt met 
het vriespunt; en dat dit niet ‘ver bezijden de 
waarheid zijn kan, wordt juist door die bereke- 
ningen bevestigd, welke aanwijzen, dat groei en 
luchtwarmte gelijken tred houden, zoodat dan 
0° warmte en O groei overeenkomen, 
22 * 
