kend 
gen de geslachtsdeelen. Hier ligt de wferus of 
eijerleider, aan weerszijden in vijf , zes of zeven 
hoornen uitloopende, 't welk eigenlijk lusvormige 
buigingen zijn, waarvan de voorste eene donker 
bruine, de achterste eene gele kleur hebben. Het 
achterste gedeelte van dit receptaculum ovorum 
is kogelvormig, doch in verschillende geledingen 
in grootte en gedaante zeer verschillend (das 
Knüäuel des Dierbehälters’. Aan de buikzijde 
ligt, op £ van de lengte van den voorrand af, in 
elke geleding, de blaas van den perzis met eene. 
groote opening voorzien. De huid slaat zich hier 
naar binnen en de rand der opening is alzoo eene 
ware huidplooi. In deze huidplooi liggen eigen- 
lijk, zoo als nader onderzoek den Schrijver leer- 
de, twee openingen: eene voorste grootere en 
eene kleinere achterste, Door de voorste. opening 
hangt dikwerf de penis naar buiten, die 5 lijn 
lang of korter is, Achter deze groeve, doch 
mede nog in de voorste helft van elke geleding, 
ligt eene tweede kleinere, de vrouwelijke ge- 
slachtsopening; in deze trof de Schrijver dikwerf 
eijeren aan (S. 53). Rondom beide deze openin- 
gen of groeven liggen kleine, witte puntjes in de 
huid, die onder sterke vergrooting zich als fol- 
liculi, slijmklieren der huid, voordeden (S. 51). 
In de zijdelingsche deelen der geledingen liggen 
vele grijsgele korrels in twee lagen, eene aan de 
rug- en eene aan de buikzijde, digt onder de 
huid, In de tusschenruimte, die deze lagen van 
een scheidt, liggen wederom drie lagen, in het 
