6 
midden namelijk „eene met ronde ligehamen, die 
wel tweemaal grooter dan de korrels der onder 
de huid liggende lagen en bij voorwerpen, welke 
in wijngeest bewaard waren ‚ wit zijn, en boven en 
onder deze ligt eene doorschijnende laag. De zijde= 
lingsche deelen der geledingen bestaan gevolgelijk 
uit zeven onderscheidene lagen (de huid van den 
rug, de daaronder liggende laag van korrels, 
eene doorschijnende laag, de middenste laag der 
grootere korrels, de onderste doorschijnende laag , 
de buiklaag van korrels, de huid van de buik- 
zijde). In het middeldeel der geledingen houden 
de uit korrels bestaande lagen en de middelste, 
uit witte bolletjes bestaande laag op, terwijl de 
plaats der laatstgenoemde laag door het recepta= 
culum der eijeren en de blaas van den peris wordt 
ingenomen. De doorschijnende lagen liggen hier 
onmiddellijk onder de huid (S. 17, 18). 
De korrels der buik- en rugzijde worden ge= 
meenlijk als onrijpe eijeren vermeld , zoo als b. v‚ 
door BreuserR, maar de Schrijver, die dezelve in 
vele naar achteren liggende en dus meer volko- 
mene en oudere geledingen sterk vergroot en geel 
gekleurd aantrof , ontdekte daarmede zamenhan- 
gende, netvormig inmondende en vlechten vor- 
mende vaten (die gelben Gäünge), waarin geene 
eijeren te ontdekken waren, maar eene dikke ge- 
lijkvormige massa (S. 33). Elke vlecht neemt de 
buizen der gele ligchamen van de twee laatste 
derde deelen van eene geleding en van het voor- 
ste derde deel van de daarop volgende geleding 
