7 
op (1). Escnrreur meent, dat de buikkorrels en 
hoogst waarschijnlijk ook die van de rugzijde de 
bruine massa afscheiden, waardoor de eijeren bij 
derzelver ontlediging in zamenhangende klompen 
verbonden worden, Als ovaria beschouwt onze 
Schrijver twee langwerpige witte deelen, die ter 
weerszijde van het receptaculum ovorum gelegen 
zijn, als platte zakjes zich voordoen, doch uit 
eene verzameling van blinde buizen bestaan, welke 
knoopvormige verwijdingen aanbieden, zoo dat 
elke knoop een ei zonder schaal schijnt daar te 
stellen, De witte korrels in de middelste laag, 
waarvan wij boven melding maakten, beschouwt 
de Schrijver als festicul?; deze zijn van 0,03 tot 
0,08” groot en ongeveer 800 in getal in elke ge- 
leding ; zij bevatten, in een doorschijnend om- 
kleedsel, een aantal langwerpige blaasjes. Der 
zelver zamenhang met de blaas van den pexis 
kon de Schrijver evenwel niet aanwijzen, even 
min als den zamenhang van eene of meer sterk ge- 
kronkelde witte buizen met dit deel, hoezeer hij 
deze buizen als vasa deferentia meent te moeten 
beschouwen (S. 49). 
(1) » Minsichtlich der Bauchkörner also und ihrer 
Gänge hat der Bandwurm dieselbe mannigfaltige 
Gliederung, wie hinsichtlich seine übriger Organe; 
es greift aber die Gliederung jener in die Gliede- 
rung dieser ein, und zwar so, dass jene immer um 
die Länge von 8 eines Gliedes hinterherkommt.' 
Ss, 30, 
