22 
ganen der fructificatie betreft , te zeer afgescheiden 
van de planten van eene hoogere volkomenheid. 
Réaumur heeft de eerste gronden gelegd’ voor eene 
meer doelmatige beoefening der Algen. In de con- 
fervenachtige draden , voorhanden in de kleine hol- 
ten , door hem gezien op het loof van vele zeeplan- 
ten, en die thans behooren tot de orde der Fuca- 
ceae , meende hij de organen voor de vruchtmaking 
der Algen, aan welke hij bloemen toeschreef, te 
erkennen ; hij houdt die bloemen voor gedeeltelijk 
gevormd uit eene soort van kuif, welke bestaat 
uit eene groote hoeveelheid losse draadjes, maar, 
met geene toppen (antherae) voorzien zijnde, den 
naam van meeldraden, althans in den geest van 
Tovaxeronrt, niet verdienen. Ten einde te gera- 
ken tot eene verklaring van de verschijnselen, 
welke hij meent, dat tot de fecundatie noodzake- 
lijk zijn, neemt hij twee hypothesen aan; name- 
lijk, dat deze puntjes afvallen op het oogenblik, 
dat zij zich beginnen te ontwikkelen, en dat zij, 
in hunne geheele lengte, een stof uitwerpen, dat 
tot de fecundatie bestemd is. Hij gelooft, intuse 
schen, dat niet al de bloemen, maar slechts 
die, welke zich aan de uiterste takken van het 
loof bevinden, vruchtbaar zijn. Nadat dezelve 
zijn afgevallen, ontwaart men, in het loof, een 
aantal kleine gaatjes, welke het loof doorboren, 
en indien men het laatste, in dwarse rigting aan 
de bovenste punt, alwaar zich de vruchtbare 
bloemen bevinden , doorsnijdt, dan ontwaart men 
een groot aantal kleine, ronde, roodachtig ge- 
