29 
maar ook al de Florideën van. Lamouroux heeft 
vereenigd. AcaAnou wijkt onder anderen van 
Lxsesre af, wat betreft de door dien Geleerde 
aangenomene groepen. Het stellen van de Cha- 
rae tusschen de groepen der Algen, heeft ge- 
noegzaam aangetoond, hoe weinig belang men 
stelde in de organen der fructificatie, en hoe hoog 
men daarbij de uitwendige vormen heeft aange- 
schreven. De meeste fransche Kruidkundigen heb- 
ben, met weinige uitzonderingen, de klassificatie 
van Lamouroux aangenomen, Deze zijn vooral 
Bonnemaison, GairLoNn, Cuauvis, LExoRMaAnD, 
en bovenal Boay pr Sr. Vincent. De Flora van 
Terre-Neuve, in 1829 bekend gemaakt door La- 
PrLAIg, bevat zeer naauwkeurige waarnemingen 
over de groep der Fucaceën, In dat Werk zijn de 
inwendige structuur der conceptacula, de aan- 
hechting der sporen aan de basis der filamenten, 
waarop deze groeijen , met zeer veel naauwkeurig- 
heid. beschreven. Deze organen worden echter, 
ook in dit Werk, naar de methode der fransche 
Kruidkundigen , beschreven als en vergeleken met 
‚de onderscheidene deelen van de vrucht der pha- 
nerogamen: zoo wordt ook b. v. het doorschijnen- 
de vlies der sporen (perisportum) als spermoder- 
mis aangegeven; de draden als setae syncarpi- 
cae. 
In 1830 heeft Dr. Dorr (Bot. Gall. pars 2) de 
meeste Algen verdeeld in twaalf orden, berustende 
op de structuur van het loof, Hij noemt de al- 
gemeene vruchtdragers met den naam van concep- 
