92 
Naar aanleiding van het bovenstaande, kan men 
de studie der Algologie, historisch, in drie tijd- 
vakken verdeelen: het eerste is dat, waarin mea 
„getracht heeft de voortplantingsdeelen der Algen 
te leeren kennen; in het tweede heeft men bijna 
alle Algen onder éénen algemeenen geslachtsnaam 
begrepen, terwijl men in dat groote geslacht slechts 
onderdeelen aannam; in het derde tijdperk wer- 
den eindelijk deze verdeelingen beter beoefend, 
werden de typen van geslachten , die weder, op 
hunne beurt, naar de individuële meening der Schrij« 
„vers, tot min of meer natuurlijke familiën gemaakt 
werden. In al die klassificatiën kan men bo- 
vendien nog drie beginselen aannemen, welke bij 
“derzelver vestiging hebben gegolden: 1°. de na- 
tuurlijke methode, waarvan zich eenige onvol- 
-komene of brokstukken voordoen; 2°, natuurlijke 
toenaderingen, gegrond op de meest gemakkelijk 
waar te nemen kenmerken, en dikwijls op onvol- 
komene of slecht gedane waarnemingen; 3°, een 
willekeurig beginsel , waarbij zuivere en goede waar- 
nemingen volstrekt ontbreken , en waarbij men som- 
mige planten in deze of gene groep stelt, omdat 
dezelve in eene andere niet passen, 
Er zijn vruchteloos eenige kunstmatige metho- 
den beproefd. Decarsse heeft, om al deze rede- 
nen, beproefd, om kenmerken van eene grootere 
waarde te vinden. De eerste indeelingen der Algen 
moeten inderdaad gegrond zijn op ontegenzeggelijk 
aangenomene karakters, en wel kenmerken van 
„den eersten rang; zij moeten derhalve loopen over 
