33 
de organen der vruchtmaking; en, zijn eenmaal 
de familiën op deze onwankelbare beginselen ge- 
vestigd, welke eeniglijk en wezenlijk den graad 
van affiniteit kunnen aanwijzen, dan eerst zal 
men, met eenigen grond, kunnen beproeven, om 
dezelve alle in natuurlijke klassen te verdeelen, 
Het moet dus met de Algen gaan, als met de 
overige familiën, welke men eerst toen kon klas- 
sificeren, toen men het beginsel daarvoor in de 
fructificatie had aangewezen. GarLon heeft de 
waarde van dit beginsel reeds erkend, stellende!, 
dat de fructificatie een zoo volstrekt gevolg is van 
de inwendige bewerktuiging, dat men, uit de be- 
schouwing van deze en de vergelijking daarvan 
met andere, welke nog uiet fructificeren, a pri- 
ori, van de eene tot de andere kan besluiten. 
(Garson, Résumé méthodigue des class. Tha- 
lasstophytes, p. 29.) Garrvon heeft echter deze 
leer niet in toepassing gebragt. Hij zag intusschen 
ongetwijfeld verder dan Lamougoux. 
De Heer Decarsse heeft getracht, de vraag op 
te lossen: of dezelfde soort van kenmerken, wel- 
ke, in andere afdeelingen, voor zoo uitnemend 
gewigtig worden gehouden, zich, in de Algen, 
niet verbonden aan die, welke de structuur en 
de kleur der weefsels aanbieden ; of voorts al de 
soorten van zekere groepen onderling eene gelijke 
organisatie hebben, waardoor er geene worden 
uitgesloten ? é 
De uitkomst van dat onderzoek heeft geleid tot 
de klassificatie, welke Decarsye voorstelt, en is 
C 
