62 
meel de dusgenoemde stuifmeelbuisjes te voorschijn 
komen, werd in 1837 in vele andere planten be- 
vestigd door Aporrne Bronerrart. Hij nam een 
uitwendig, uit eene eenvoudige laag van cellen 
gevormd, meer of min dik vlies aan, hetwelk 
glad of met wratjes bezet is,en een inwendig 
dun en doorschijnend. De beroemde Huco Mont 
oordeelt , dat het uitwendig vlies bestaat uit cel- 
len of uit kleine celachtige korrelen (beginsels 
van cellen) welke onderling verbonden zijn door 
eene gelijkaardige en geleiachtige massa, Dit vlies 
is dikwijls voorzien met stekelige of wrattige uit- 
steeksels, toont, in den droogen toestand , meest- 
al plooijen, welke naar binnen springen, en door 
uitzetting van het stuifmeel in water bersten , omdat 
op deze plaats het uitwendige vlies dunner, teder- 
der, meer geleiachtig is, — en tevens door mid- 
del van deze plooijen ronde of eironde opeuin- 
gen, door een dunner vlies hetwelk openberst of 
met dikkere afvallende dekseltjes, gesloten is. Het 
inwendige vlies vormt eene gelijkmatige , tedere , 
beslotene cel°,‚ welke de poriën of strepen van het 
uitwendig vlies doorbreekt, en in eene of meer- 
dere stuifmeelbuizen uitgroeit. Mireer meent dat 
het vlies der sporen en stuifmeelkorrels uit dat 
deel van de moedercel bestaat, hetwelk de sporen 
of stuifmeelkorrels vormt. Het is aanvankelijk dik 
en cambium-aardig. Uit dit cambium vormen zich 
óf cellen óf korrels, welke aanvankelijk overéén- 
komen met de verdikkingslagen der overige cellen, 
óf eindelijk een eenvoudig vlies zamenstellen. la 
