70 
Jen gescheiden, zoodat men eerst slechts als het 
ware eene ligte schemering, en daarna eene dui- 
delijke afscheidingslijn gewaar wordt. Te gelijker 
tijd, en dit wel vóór het tijdstip, op welke die 
scheidslijn duidelijk wordt, toont zich aan elke 
zijde meer of min nabij den omtrek eene lang- 
werpige cellenkern, De lijn, welke tusschen de 
twee korrelige massa’s verloopt, wordt nu allengs- 
kens breeder, Dezelve vertoont zich als eene ge- 
leiachtige grens of als een tusschenwand, welke 
van de moedercel uitgaat. Wanneer zich deze 
moedercel door opslurping van water uitzet (endos- 
mosis) , alsdan outwaart men, dat die tusschen- 
wand niet behoort tot de moedercel, maar door 
de nabijzijnde wanden van bijzondere cellen wordt 
gevormd. De cellenkern wordt vervolgens opge- 
slurpt, en in ieder der beide hokjes ligt eene kor 
relige massa, die nabij den tusschenwand zeer digt 
zamenhangt en als op een gedrongen is. Op ge- 
lijke wijze verdeelt zich nu deze weder in twee 
hoopjes van korrels, zoodat er vier zoodanige 
liggen in een en hetzelfde vlak ; aan iedere zijde 
doen zich twee cellenkernen voor, In ieder vakje 
vormt zich, op dezelfde wijze als te voren, door de 
as van de geheele cel, een eerst dunne en daarna 
allengskens dikkere geleiachtige tusschenwand, 
Op gelijke wijze verhoudt zich de zaak in Trades- 
cantia,. In de moedercel, welke in den knap 
de lengte van #” heeft, ziet men, nadat de oor- 
spronkelijke cellenkern verdwenen is, deels eenen 
slechts korreligen inhoud, deels in eene fijnkorre- 
