77 
heeft Näcerr mede gezien, even als ook Meyer 
die zag in Fritillaria, Tulipa, Trillium, en in 
vele anderen Mono-, en Dicotyledonen. 
In Bryonia alba ziel men, nadat de cytoblast 
en de stuifmeelkorrels wordt opgeslurpt den. zeer 
fijnkorreligen inhoud, op zeer verschillende wij- 
zen, gelegen op de oppervlakte van de cel. In 
Oenothera bevatten de jonge korrels, nadat de 
vroegere cytoblast is opgeslorpt, slechts weinige 
korrels in eene heldere vloeistof. In deze korrels 
nu ontstaat eene nieuwe grootere cytoblast in het 
midden van de korrel. Somwijlen voegt zich 
daarbij later nog eene kleinere. Om deze cyto- 
blast bewegen zich een aantal kleinere korrels en 
verschillende stroomen, vooral in de rigting van 
de uitstekende deelen van de korrel. De Schrijver 
heeft het door hem daarbij waargenomene in alle 
omstandigheden ontvouwd , in welke wij hem niet 
kunnen volgen. De stroomen worden steeds bree- 
der, zij vormen meer korrels, en ten laatste is 
de stuifmeelkorrel geheel en al aangevuld met 
kleine slijmkorrels en grootere zetmeelkorrels. De 
daatste zijn de zaaddiertjes der phanerogamen. 
De slijmkorrels zijn de spermatische korrels van 
Meres. Het zijn inderdaad niets anders dan de 
normale contenta van de gewone cel. De centrale 
eytoblast wordt opgelost en verdwijnt met der tijd 
‘wanneer de zetmeelkorrels gevormd zijn en de 
stroom van vocht ophoudt, Wanneer de stuif- 
meelkorrel nog zelf bevat is in de moederecel en 
de speciale moedercel, begint reeds op de uit- 
